Gün doğmadan mağlup olduk hayallere
Bırak öylece kalsın umutlar
Kaybedecek çok bi' şeyim yokken
Elinden geleni ardına koyma
Üstüme üstüme geliyo' dört duvar
Beni korkutmaz bu oyunlar
Gün gelecek devran dönecek
Küllerinden doğacak umutlar
Ben vazgeçtim diye sarf ettiğiniz
O cümleleri duyar gibiyim ufaktan
Bu yolun sonu uçurum dostum
Çoğunuzun gemisi batıyo' ufukta
Hani, ner'de umutlar?
Hangi kadehten sonra hayat var?
Aç gözlerini
Bugün ölmediğine sevinen insan var
Kalk, bi' gün anlayacaklar
Boş yere kimseyi kırmadık
Bu gece işlediğin her cinayeti üstlen
Yok yere kimseye kıymadık
Adına sevda dediğine sokakta düştüm
Kimseye boynumu kırmadım
Hasmımdan çok dostumdan yandım
Kimsenin ahını almadım
Gel, bizi kimseler anlamayacaksa
Uğruna yanmaz sigaram
Kimin tezgâhına düşmüşüz de
Medet umar olmuşuz bu hayattan
Kimi kurulmuş köşeye, aklını kemirir
Bunların hepsi bi' arafta
Kimi sökmüş, koparmış, almış hakkını
Her hâlükârda herkes yolunda
Kimi dalmış rüyalara
Bi' nevi dertten yanarken sokağı kaybetmişler
Her tarafta takım elbiseli ve
Çeyrek yürekli insanlar yekten
Düşmüş mahallem, her yanı namus
Kokan sokakları kirletmişler
Neleri gasp etmişler
Kimleri kimleri katletmişler
Uyan artık, devir değişti
Dünkü çocuklar çoktan pişti
Ayıkmış her şey zamanı bekler
Boynuz kulağını çoktan geçti
Sanmayın sustu, mevzu değişti
Herkes tarafını seçti
Sana göre basitti sokağa tutunmak
Kimileri bu yolda serden geçti
